1527
021-27630

نکات اولیه برای مراقبت های روحی روانی از یک بیمار سرطانی

این مقاله به شما اطلاعات کلی در مورد مراقبت از بیمار مبتلا به سرطان در منزل را می دهد. این یک لیست مقدماتی از مشکلات روحی و جسمی شایع افراد مبتلا به سرطان می باشد و نشانه هایی از مسائلی که در مراقبت از بیمار باید به آنها توجه کنید و ایده هایی برای عکس العمل در مقابل این مسائل را در اختیار شما قرار می دهد. همچنین به شما می گوید که چه زمانی با تیم پزشکی باید تماس گرفت. یکی از مهم ترین نکاتی که برای مراقبت از بیمار مبتلا به سرطان باید بدانید این است که در هر زمان، آخر هفته ها و تعطیلات، چگونه باید به یکی از اعضای تیم پزشکی سرطان دسترسی داشته باشید.بنابراین در مراقبت از بیمار خود، اول از همه اطمینان حاصل کنید که شماره تلفن های لازم را دارید. یکی از نکات مهم در درمان بیماری سرطان، حفظ روحیه است که تاثیر زیادی در روند درمان و بهبودی دارد اما گاهی ممکن است بیمار به تنهایی نتواند با احساسات خود مقابله کند بنابراین نیاز به کمک و مراقبت های روحی و روانی بیمار می باشد و بسیار اهمیت دارد.
اضطراب، ترس و مسائل عاطفی
اضطراب (احساس نگرانی یا ناراحتی)، ترس، عدم اطمینان، خشم، غم و اندوه، احساسات رایجی هستند که بیمار و خانواده ی او هنگام رویارویی با سرطان ممکن است داشته باشند. این احساسات پاسخ طبیعی برای مقابله با استرس های این بیماری است. اعضای خانواده به دلیل اینکه در مورد آینده مطمئن نیستند و یا از اینکه چرا عزیز آنها به سرطان مبتلا شده است ممکن است غمگین و عصبانی باشند و یا ممکن است احساس گناه و نا امیدی داشته باشند که موجب می شود به اندازه ی کافی قادر به مراقبت از بیمار خود نباشند و یا ممکن است از نظر آنها مراقبت از بیمار مبتلا به سرطان مسئولیت بسیار بزرگی باشد. در اینصورت برای مراقبت از بیمار خود نیاز به کمک دیگران و پرستار (کسانی که نسبت به بیمار، درگیر این احساسات نشده اند) دارند. هر چند که یک پرستار نیز به منظور تلاش برای انجام کار صحیح، مراقبت از بیمار، مراقبت از خود و وظایف دیگر ممکن است دچار اندکی استرس شود. همه ی اینها نگرانی های مهم در مراقبت از بیمار مبتلا به سرطان هستند.
- مسئول مراقبت از بیمار، چه کارهایی می تواند انجام دهد:
به آرامی بیمار را به صحبت کردن در مورد ترس ها و نگرانی های خود دعوت کنید. سعی نکنید قبل از آنکه بیمار خودش آمادگی لازم را نداشته، او را مجبور به صحبت کردن کنید.به دقت و بدون قضاوت به احساسات بیمار گوش دهید. برای تصمیم گیری اینکه چه کارهایی می توانید انجام دهید تا از یکدیگر بهتر حمایت کنید و وظایف مراقبت از بیمار را به درستی انجام دهید، با هم صحبت کنید.
- با تیم پزشکی تماس بگیرید اگر:
بیمار دچار مشکلات تنفسی شود، عرق کند و بر افروخته شود و ضربان قلبش بالا رود، بسیار احساس بی قراری کند.
توجه داشته باشید که برخی داروها ممکن است باعث بدتر شدن علایم اضطراب شود، بنابراین اگر شما مسئولیت مراقبت از بیمار را بر عهده دارید این موضوع را حتما تحت نظر بگیرید و اگر بعد از مصرف دارویی دچار اضطراب شد، سریعا با پزشک او در میان بگذارید.
گیجی
هنگامی که روند تفکر مختل شود و یا یک فرد در تفکر و اعمال خود دچار مشکل شود و دیگر نرمال نباشد، ممکن است دچار گیجی و سردرگمی شده باشد. عوامل بسیاری می تواند باعث گیجی شود، از جمله:
قند خون پایین، عفونت، تب شدید، گسترش سرطان به مغز، کم خونی، کلسیم بیش از حد در خون، برخی داروهای مسکن قوی
گیجی و سردرگمی که آغاز می شود، ممکن است با رفتن بیمار به مکان جدیدی و یا به هنگام شب بدتر شود. معمولا علت سردرگمی می تواند تشخیص داده شده و درمان شود بنابراین به محض مشاهده ی گیجی و سردرگمی بیمار، با تیم پزشکی تماس بگیرید تا سریعا بتوان آن را درمان کرد.
- مسئول مراقبت از بیمار چه کارهایی می تواند انجام دهد:
با لمس کردن آرام بیمار و نگاه رو در رو، در زمان صحبت کردنتان می توانید به تمرکز او کمک کنید. همیشه به بیمار بگویید که شما چه کسی هستید. در زمان صحبت کردن خود، رادیو یا تلویزیون را خاموش کنید. آرام صحبت کنید و از جملات کوتاه استفاده کنید. تاریخ، زمان و مکانی که بیمار قرار دارد را به او بگویید. قبل از شروع انجام کاری (مانند لباس پوشاندن و یا حمام کردن و غیره) مراحل را به او توضیح دهید. بررسی کنید که بیمار حتما غذا می خورد(ممکن است او فراموش کند و یا قادر به غذا خوردن نباشد). از مصرف به موقع داروهای او مطمئن شوید. در زمان های دیگر، داروها را از دسترس او دور نگه دارید.
- با تیم پزشکی تماس بگیرید اگر:
بطور ناگهانی دچار سردرگمی شود و یا گیجی او بدتر شود. دارای هرگونه تغییر ناگهانی در توانایی انجام وظایف روزانه و مراقبت های معمول از خودش باشد. دچار خشونت شود و به طریقی به خودش صدمه بزند.
احساس افسردگی
همانگونه که گفته شد، به دلیل ریزش مو، عدم اطمینان از نتیجه ی درمان و آینده، درد و رنج و سختی های بیماری و درمان ممکن است موجب افسردگی بیمار و اعضای خانواده ی او شود و این بسیار رایج و معمول است؛ اما زمانی که مدت زمان این احساسات طولانی شود و یا در فعالیت های روزانه او اثر بگذارد، جای نگرانی است. همچنین افسردگی بالینی، مراقبت از بیمار و عملکرد و برنامه های درمانی را سخت می کند. درمان افسردگی در افراد مبتلا به سرطان می تواند شامل دارو درمانی، مشاوره و یا ترکیبی از هر دو و گاهی سایر درمان های تخصصی باشد. توجه و مراقبت کافی از بیمار و درمان افسردگی او می تواند موجب کاهش درد و رنج، افزایش روحیه و بهبود کیفیت زندگی او شود.
- مسئول مراقبت از بیمار چه کارهایی می تواند انجام دهد: (علاوه بر مطالب گفته شده در قسمت اضطراب، ترس و مسائل عاطفی)
به فرد نگویید که مثبت فکر کن یا خوشحال باش.(چه جالب و عجیب) بیمار را به انجام فعالیت ها و لذت بردن از آنها تشویق کنید. اگر بیمار داروهای ضد افسردگی مصرف می کند، برای بهبود علایم (معمولا 2 تا 4 هفته طول می کشد) او را به ادامه درمان تشویق کنید و اگر علائم بهبود نیافت، با پزشک او تماس بگیرید.در مراقبت از بیمار خود، به او اطمینان بدهید که با گذشت زمان و درمان، احساس بهتری خواهد داشت.
- با تیم پزشکی تماس بگیرید اگر:
افکار خودکشی دارد و یا به مدت طولانی در مورد مرگ فکر و صحبت می کند. اگر به هنگام مراقبت از بیمار، از امنیت خود نگران هستید.برای چند روز نمی تواند غذا بخورد و بخوابد و فعالیت های مورد علاقه ی خود را انجام دهد. دچار مشکلات تنفسی، تعریق بیش از حد، بی قراری شود.

 


ثبت در: 1395/09/15