1527
021-27630

مراقب کودک

مراقب کودک
8 نکته مهم در انتخاب طولانی مدت مراقب کودکان
در این که آیا شما یک مرکز مراقبت از کودکان رسمی ، مهد کودک، و یا مراقبت در خانه را انتخاب کنید، مسائلی اساسی وجود دارد که شما باید بدانید و بر رعایت آن ها اصرار داشته باشید. برای کمک به شما در گرفتن این تصمیم، ما با مادران و کارشناسانی که در مراکز مراقبت از کودکان فعالیت می کنند، گفتگو کرده‌ایم. در اینجا هشت راه که در انتخاب مراقب کودک به شما کمک می کنند آورده ایم:
1- نگاه کردن. هنگامی که شما در حال بازدید از مکان های بالقوه برای نگه داری از کودک هستید، به چگونگی تعامل کارکنان با کودکان توجه داشته باشید. در حالت ایده آل، یک مراقب باید روی زمین نشسته و در حال بازی با بچه ها باشد و یا کودک را روی پاهای خود نگه داشته باشد. نوزادان در سال های اولیه زندگی خود، باید روابط نزدیک، دوست داشتنی، و تعاملی با بزرگسالان داشته باشند تا رشد کنند. به همین دلیل مهم است که اولین مراقب نوزاد صمیمی و علاقه مند باشد، و اگر این چنین باشد، حتی در مراقبت گروهی هم، نوزادان و کودکان در هر نوبت خوراک سالم خود را هم دریافت میکنند.(در آمریکا، هر چند تک تک ایالت ها نسبت نیروی انسانی خود و امکانات مراقبت از کودکان را بصورت مستقل تعیین می کنند، آکادمی اطفال آمریکا به طور خاص توصیه می کند که نسبت یک بزرگسالان برای هر سه نوزاد تا 24 ماهگی رعایت شود.)
2. درخواست تعهد. دکتر شاتوف، که یک پزشک خانواده حرفه ای در سنت لوییس است تاکید می کند که نوزادان باید مراقبت مداوم و قابل پیش بینی را دریافت کنند و این عامل کمک می کند تا آنها یک دلبستگی ایمن به مراقبان خود داشته باشند. اگر شما دنبال یک مراقب در منزل برای کودک خود هستید، درخواست کنید که فردی که شما در نظر میگیرید، یک تعهد یک ساله به این کار است داشته باشد. اگر شما یک مرکز را برای این کار انتخاب می کنید، تحقیق کنید که مراقب‌های فعلی چه مدت آنجا کار کرده اند و معمولا گردش مالی ای که مرکز تجربه می کند، چه مقدار است.
3. بررسی سیاست ها. بررسی کنید که آیا شما می خواهید فلسفه پدر و مادری را بر روی موضوعاتی مانند نظم و انضباط (آیا مراقبان زمان استراحت در نظر میگیرند، یا کودکان را سرزنش می کنند؟)؛ تلویزیون (آیا تلویزیون در تمام طول روز روشن است و یا به مقدار کم روشن می ماند؟)؛ تغذیه (چه تنقلات یا نوشیدنی هایی برای کودکان ارائه می شود؟)؛ خواب (زمان چرت زدن ها کی خواهد بود؟ چگونه نوزادانی که داد و بیداد میکنند را بخوابانیم؟)؛ و غیره پیاده کنید یا نه. در مورد سیاست های که برای کودک بیمار یا هایپراکتیو وجود دارد پرس و جو کنید (چه علائمی مانع توجه کردن و حضورذهن یک کودک است؟) همچنین پرس و جو کنید که آیا یک برنامه پشتیبان برای زمانی که مراقب روزانه و یا مراقب خانگی بیمار شده و قادر به حضور در منزل و کار کردن نباشد وجود دارد؟ هر چه سوالات بیشتری در ابتدا بپرسید و آشناتر گردید، کمتر احتمال دارد که بعدا شگفت زده و غافلگیر شوید.
4. رها کردن و مراقب بودن. در حالی که حرف های سایر مادرها و پدرها یا مطالب منابع مورد اعتماد دیگرمهم است، شما نیاز دارید تا مکانی را ببینید و سپس ارزیابی کنید که آیا مطابق با نیاز شما است یا خیر (در مورد مراقبت در منزل این دغدغه را ندارید). البته، هر محیط مراقبت از کودکان باید تمیز نگه داشته شود، برای کودکان ایمن باشد، و به خوبی با کتاب ها و اسباب بازی هایی که مناسب سن هستند تجهیز شده باشد. جزئیات دیگری که باید در نظر گرفته شود:
هنگامی که کودکان بزرگتر از فضای مشترک استفاده می کنند، اسباب بازی هایی که قطعات کوچک تر دارند (خطرات خفگی) باید به دور از نوزادان کم سن تر نگه داشته شوند. در حالت ایده آل، نوزادان و کودکان باید مکان خاص خود را داشته باشند که بیش از حد توسط کودکان نوپای قدیمی تر دوست داشته نشوند. اتاق و یا مکان جداگانه ای که تنها به بازی و پرش و جست و خیز اختصاص داده شده باید در نگاه اول جذاب جلوه کند، اما در نظر داشته باشید که کودک در حال رشد زمان زیادی نیاز به استفاده از کف اتاق برای توسعه و تقویت عضلات خود دارند. در صورت امکان، سعی کنید به بازدید از همان مراکز در زمان های مختلف روز بپردازید تا حسی از چگونگی تعامل کارکنان با کودکان و حالت معمول آن را به دست آورید. شما ممکن است بعد از آنکه فرزند شما در مرکز مراقبت ثبت نام شده است، در چندین مورد زمان هایی برای سرزدن به آن مرکز، بصورت تصادفی، در نظر بگیرید، تا ببینید که اوضاع در آنجا چگونه است.
5. صحبت کردن. تا زمانی که کودک شما بتواند در مورد اینکه روزش چگونه بوده است، صحبت کند، شما بر آنچه مراقب به شما می گوید تکیه میکنید. اطمینان حاصل کنید که شما و مراقب می توانید به راحتی با یکدیگر ارتباط برقرار کنید. هنگامی که شما برای اولین بار صبح فرزند خود را در اختیار مراقب قرار می‌دهید، باید مراقب را در جریان اینکه فرزندتان چگونه شب را خوابیده است بگذارید. اگر فرزندتان دندان درآورده، اینکه آیا او صبحانه خورده است یا نه را نیز باید به مراقب کودک بگویید. در پایان روز شما می خواهید که اطلاعات مشابهی را بدانید، مانند تعداد پوشکی را که او استفاده کرده است، زمانی که او خوابیده است، و اگر او در کل خوشحال به نظر می‌رسیده یا نه. ترجیحاً همیشه با مراقب کودک بصورت فردی صحبت کنید. در صورتی که امکان پذیر نیست، زمان مناسبی را برای تلفن زدن به مراقب در نظر بگیرید، مثلا در زمان خوابیدن کودک.
6. حل سریع مشکلات. اجتناب ناپذیر است که شما درگیری هایی با مراقب کودک را تجربه نکنید، که ممکن است بزرگ و یا کوچک باشد. به جای نادیده گرفتن، سریعا رسیدگی به مشکلات را شروع کنید، قبل از آنکه آنها به نسبت رشد کنند. برخی از مسائل می تواند به سرعت حل و فصل شوند؛ بعضی دیگر ممکن است به بحث بیشتری نیاز داشته باشد. دکتر دبورا بورشر، که یک پزشک متخصص اطفال حرفه ای در سینسیناتی است، تاکید می کند که هر چند ممکن است با مراقب کودک درگیر باشید، با او به شیوه ای محترمانه برخورد کنید، اما ترس از صحبت کردن نداشته باشید. هنگامی که یک موضوع دشوار را مطرح میکنید، نظر مراقب را بخواهید و آن را بشنوید. به عنوان والدین، شما باید حرف آخر را به مراقب در منزل بزنید، اما زمانی که مراقب می داند که او شنیده شده است، شما برای درخواست همکاری پا پیش بگذارید (احتمالا مراقب کودکتان بیشتر مقاومت نخواهد کرد). به عنوان مثال، به جای درخواست زمان چرت زدن که یک خواب راحت را به ارمغان می آورد، از مراقب کودکتان بخواهید تا اگر ایده ای در مورد چگونه تنظیم کردن برنامه کودک دارد ارائه دهد تا اینکه کودک تا شب زیاد خسته نباشد.
7. به احساس خود اعتماد کنید. هر پدر و مادری می داند که چه موقع چیزی کاملا درست پیش نمی رود. شما ممکن است از مرکز مراقبتی که همه در مورد آن حرف های خوبی می زنند، ناامید شوید یا در برخورد با یک مراقب که بسیار توصیه شده است، احساس بدی پیدا کنید. اگر این اتفاق بیفتد، جستجو را ادامه دهید. نوزادان سزاوار این هستند که تحت مراقبت خوبی باشند و در اینصورت است که رشد و پیشرفت می کنند. اگر چیزی با احساس و وضعیت شما درست پیش نمی رود، گزینه های دیگری را بررسی کنید.
8. نسبت به تغییرات خیلی حساس نباشید. شما با یک فرد یا موقعیت خاص انس نگرفته اید، و اگر مسائل درست پیش نمی رود، شما همیشه می توانید وضعیت را تغییردهید. بله، شما تداوم را برای کودکتان می خواهید، اما این بدان معنا نیست که شما نمی توانید تنظیمات را تغییر دهید. دکتر شاتوف تصریح می کند که کودکان انعطاف پذیر هستند؛ و تا زمانی که آنها یک تجربه مثبت با مراقب جدید خود داشته باشند، می توانند خوب باشند.
مهم نیست که چند ساعت کار می کنید، شما هنوز هم مراقب اصلی فرزند خود و سازگار ترین منبع عشق و پشتیبانی در زندگی او هستید. تحت مراقبت و راهنمایی خود شما، همراه با کمک مراقب‌هایی که به خوبی انتخاب شده اند، نوزاد شما به شکوفایی رسیده و به یک کودک خوشحال و سالم تبدیل خواهد شد.

مطالب مرتبط

تغذیه پرستار کودک

نکاتی در مورد استخدام پرستار کودک در منزل

پرستار کودک ، مزایا و چالش‌ها

پرستار کودک

پرستار کودک ، چرا کودک من شبها از خواب می پرد؟

تکنیک های مصاحبه با پرستار کودک

چهارده راه برای صرفه جویی در هزینه‌های پرستار کودک!

پرستار کودک بد!

مراقبت از کودک، دستورالعمل تماشای تلویزیون برای کودکان خردسال


ثبت در: 1395/10/23