1527
021-27630

مراقبت از یک سالمند مبتلا به بیماری پارکینسون

بیماری پارکینسون (PD) یک بیماری عصبی پیشرونده است که بطور عمده حرکت و جنبش بدن را تحت تاثیر قرار می دهد اما بر روی رفتار های شناختی نیز اثر می گذارد. بیماری پارکینسون از تخریب سلول های عصبی در بخشی از مغز ناشی می شود. بخش های مختلف مغز از طریق ارسال سیگنال هایی به یکدیگر، برای هماهنگی افکار، حرکات، احساسات و حواس با هم کار می کنند. یک ماده ی شیمیایی به نام دوپامین از یک گروه از سلول های مغز تولید می شود و برای حرکت طبیعی بدن ضروری است. هنگامی که آن سلول ها بمیرند، دوپامین دیگر تولید نمی شود و مغز نمی تواند برای حرکت بدن سیگنال ارسال کند. با از بین رفتن 50% از این سلول ها، علایم حرکتی پارکینسون در فرد آغاز می شود.
نقش شما به عنوان یک مراقب
مراقبت از سالمند مبتلا به PD می تواند یک کار چالش بر انگیز باشد، بخصوص زمانی که بیماری پیشرفت می کند. مراقبان اسبق و متخصص بیماری PD، برای مراقبت از سالمند مبتلا نکات زیر را توصیه میکنند:
آمادگی داشته باشید، از خودتان به خوبی مراقبت کنید، کمک بگیرید (سعی نکنید همه ی کارها را به تنهایی انجام دهید)، روابط خوبی را با سالمند ایجاد و حفظ کنید.
کسی که به تازگی با بیماری پارکینسون تشخیص داده می شود، ممکن است در ابتدا به هیچگونه کمک عملی و مراقبت جسمی نیاز نداشته باشد ولی مهم است که برای حمایت عاطفی، با کسی رابطه داشته و صحبت کند.
علایم و نشانه های پارکینسون در طول زمان تغییر می کند و ممکن است نوع خدمات مراقبت از سالمند نیز نیاز به تغییر داشته باشد. با گذشت زمان و با پیشرفت بیماری، فردی که شما از او مراقبت می کنید، ممکن است بیشتر و بیشتر به شما و حمایتتان نیاز داشته باشد. به همین دلیل، این مهم است که بدانید چه نوع حمایت هایی برای مراقبت از سالمند لازم است.
آمادگی برای مراقبت از سالمند مبتلا به PD با آموزش آغاز می شود؛ بنابراین هر چقدر که می توانید، در مورد بیماری پارکینسون مطالعه و تحقیق کنید که بدانید چه مراقبت هایی نیاز است و چگونه می توان درمان پارکینسون را مدیریت کرد.
همه ی افراد مبتلا به پارکینسون، علایم یکسانی ندارند و بیماری در همه با یک ترتیب مشخص، نوع و سرعت پیشرفت یکسان ظاهر نمی شود. نوع کمکی که سالمندتان نیاز دارد به این بستگی دارد که شرایط چگونه بر او تاثیر گذاشته است، چه وظایف روزانه ای برای او سخت است و چه منابعی برای کمک و مراقبت از سالمند مبتلا به پارکینسون در دسترس است.
بسیاری از مردم، سال های زیادی بعد از تشخیص بیماری می توانند مستقل زندگی کنند، اما برخی از فعالیت ها شاید لازم باشد که برای زندگی آسان تر،تغییر کنند. به طور کلی می توان گفت فرد مبتلا به PD نسبت به سایر بیماری های سالمندی، بیشتر به مراقبت های روحی و عاطفی نیاز داشته باشد تا مراقبت های جسمی از سالمند.
نگرش شما می تواند تفاوت بزرگی در چگونگی پذیرفتن بیماری توسط سالمندی که از او مراقبت می کنید ایجاد کند.
به یاد داشته باشید که:
سالمند مبتلا به پارکینسون را تشویق کنید که فعال باشد و تا جایی که ممکن است زندگی نرمال خود را داشته باشد.
اجازه دهید که تا حد امکان کارهایش را خودش انجام دهند، حتی اگر طول می کشد.
آماده باشید، نه فقط هر روز بلکه هر ساعت! سالمند مبتلا به پارکینسون ممکن است در لحظه ای قادر به انجام همه چیز باشد و در لحظه ی دیگر نیاز به کمک بسیار داشته باشد.
دارو درمانی
دارو درمانی در بیماری پارکینسون، می تواند یکی از بزرگترین نگرانی های روزانه در مراقبت از سالمند باشد. فردی با این بیماری، ممکن است یک رژیم دارویی پیچیده داشته باشد و باید تعدادی قرص مختلف در زمان های خاص در روز مصرف کند. مسئولیت مراقبت های دارویی از سالمند می تواند احساسات کاملا دلهره آور، بخصوص در مراحل پیشرفته بیماری، برای شما به همراه داشته باشد. از متخصص، پرستار یا داروساز سالمند خود برای درک خوب از انواع و زمان دارو ها پرس و جو کنید.
رفتار تکانشی و وسواس
رفتار تکانشی (impulse) و وسواس یک عارضه ی جانبی بعضی از داروهای پارکینسون است. اگرچه تعداد نسبتا کمی از مردم این رفتار را تجربه می کنند ولی می تواند تاثیر بزرگی در فرد مبتلا و اطرافیان او داشته باشد. گاهی اوقات سالمندانی که این رفتار را تجربه می کنند ممکن است متوجه نشوند که آن یک مشکل است. بنابراین اگر شما که مسئولیت مراقبت از سالمند را بر عهده دارید، متوجه هر چیز غیر معمولی شُدید، در اسرع وقت آن را با پزشک متخصص مطرح کنید.


ثبت در: 1396/10/04