021-27630
شباهت ام اس و پارکینسون

شباهت ها و تفاوت های ام اس و پارکینسون را بشناسید ؟

مولتیپل اسکلروزیس یا ام اس و پارکینسون MS or Parkinson  اغلب علایم مشابهی دارند و ممکن است با یکدیگر به اشتباه گرفته شوند . به عنوان مثال، هر دو بیماری می توانند باعث لرزش دستان فرد شوند. اما آیا این بدان معناست که این دو بیمای با یکدیگر ارتباط دارند ؟

علل ام اس و پارکینسون

در حالی که برخی علائم MS و پارکینسون یکسان به نظر می رسند ، اما این دو بیماری های متفاوتی هستند. هر چند متاسفانه ممکن است یک فرد هر دو بیماری را همزمان داشته باشد.

وجوه تشابه بیماری ام اس و پارکینسون

بیماری MS و پارکینسون هر دو بر سیستم عصبی مرکزی ، که شامل مغز و نخاع می شود ، تأثیر می گذارد. به همین دلیل است که هر دو می توانند بر نحوه حرکت ، میزان خواب ، درک احساس و توانایی صحبت کردن فرد تأثیر بگذارند.

این بیماری ها هر دو بر اعصاب فرد تاثیر می گذارند. MS می تواند روکش موسوم به میلین را که اعصاب را احاطه کرده و از آن محافظت می کند ، تجزیه کند. در پارکینسون ، سلول های عصبی در قسمتی از مغز فرد به آرامی می میرند. هر دو بیماری می توانند با علائم خفیف شروع شوند ، اما با گذشت زمان بدتر می شوند.

علائم مشترک ام اس و پارکینسون عبارتند از:

  • لرزش انگشتان ، دست ها ، لب ها یا اندام ها
  • تکلم نامفهوم که درک آن برای دیگران دشوار است
  • اندام های بی حس یا ضعیفی که راه رفتن فرد را ناپایدار می کند
  • از دست دادن کنترل ماهیچه ای که اغلب ابتدا یک طرف بدن را تحت تاثیر قرار می دهد ، سپس هر دو طرف بدن را تحت تأثیر قرار می دهد
  • حرکات اسپاستیک اندام که کنترل آنها دشوار است
  • از دست دادن کنترل مثانه یا روده
  • تعادل ضعیف
  • افسردگی یکی دیگر از علائم مشترک هر دو بیماری است.

چه عواملی ام اس و پارکینسون را از یکدیگر متمایز می نماید ؟

ام اس و پارکینسون دلایل مختلفی دارند. آنها معمولاً در سنین مختلفی بر روی فرد تأثیر می گذارند.MS اغلب افراد بین 20 تا 50 سال را تحت تاثیر قرار می دهد ، اما کودکان نیز به آن مبتلا می شوند. بیماری پارکینسون معمولاً در 60 سالگی یا بیشتر شروع می شود ، اما برخی از افراد جوان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

ام اس یک بیماری خود ایمنی است. خود ایمنی بدان معناست که سیستم ایمنی بدن فرد به دلایلی دچار مشکل می شود و به میلین حمله کرده و آن را از بین می برد. با تجزیه میلین ، اعصاب و رشته های عصبی فرد نیز از بین می روند.

در پارکینسون ، برخی از سلول های مغزی شروع به مرگ می کنند. مغز فرد تحلیل می رود و ترشح یک ماده شیمیایی به نام دوپامین که به کنترل حرکت فرد کمک می کند نیز کاهش می یابد . با کاهش سطح این ماده ، توانایی کنترل حرکات بیش از پیش از دست می رود .

با چه روش هایی انضباط شخصی را به کودکان در سنین مختلف آموزش دهیم؟
مطالعه کنید

برخی از ژنها ممکن است فرد را در معرض خطر ابتلا به پارکینسون قرار دهند ، مخصوصاً با افزایش سن. شانس کمی وجود دارد که افرادی که در معرض مواد شیمیایی سمی مانند آفت کش ها یا دفع کننده های علف هرز قرار دارند به این بیماری مبتلا شوند.

تفاوت ام اس و پارکینسون

این علائم در صورت ابتلا به ام اس شایع تر است و معمولاً در بیماری پارکینسون یافت نمی شوند:

  • سرگیجه یا گیجی ، به طوری که فرد احساس می کند اتاق به دور سر او می چرخد و تعادل خود را از دست می دهد
  • دوبینی ، از دست دادن جزئی یا کلی بینایی ، یا درد چشم
  • درد یا سوزن سوزن شدن در هر ناحیه از بدن
  • احساس شوک الکتریکی یا درد شدید در گردن زمانی که سر یا قفسه سینه را به روش خاصی حرکت می دهید (پزشک آن را علامت Lhermitte می نامد). این شوک می تواند به سمت ستون فقرات ، بازوها و پاهای فرد حرکت کند.
  • خارش
  • تشنج
  • از دست دادن شنوایی
  • سردرد

بیماری پارکینسون می تواند علائمی داشته باشد که افراد مبتلا به ام اس معمولاً آن را ندارند:

  • کند شدن حرکت (پزشک فرد آن را برادی کینزی می نامد)
  • کشیدن یا به هم زدن پا
  • ماهیچه های سفت و منقبض
  • وضعیت و شکل ظاهری نامتعادل بدن
  • از دست دادن کنترل نحوه پلک زدن ، لبخند زدن ، بلعیدن یا تاب دادن بازوها هنگام راه رفتن
  • دست خط ریز و فشرده و نامرتب
  • ارتباط ام اس و پارکینسون

آیا ارتباطی بین بیماری ام اس و پارکینسون وجود دارد ؟

برخی از افراد مبتلا به MS و پارکینسون هستند ، اما این مورد می تواند تصادفی باشد.تحقیقات نشان می دهد که آسیب های که در اثر بیماری ام اس به مغز فرد وارد می شود ، می تواند برخی از افراد را بعدا به پارکینسون مبتلا کند.

در فردی که مبتلا به ام اس است، سیستم ایمنی بدن باعث التهاب مداوم می شود. این مشکل می تواند ضایعاتی در مغز ایجاد کند که باعث بیماری پارکینسون می شود. اگر ضایعاتی در نقاط خاصی از مغز ایجاد شوند ، می توانند بر نحوه تولید دوپامین تأثیر بگذارند.

روش های درمان متفاوت ام اس و پارکینسون

درمان های MS می تواند علائم فرد را در حین حمله تسکین دهد یا اثرات بیماری را بر بدن فرد کند نماید .استروئیدهایی مانند پردنیزولون، التهابی را که به اعصاب فرد آسیب می رساند ، تسکین می دهد و روند آن را کندتر می کند .

اگر استروئیدها بی تاثیر باشند ، تبادل پلاسما یکی دیگر از روش های درمانی است. پزشک از دستگاهی برای برداشتن قسمت پلاسمایی خون فرد استفاده می کند. پلاسما با محلول پروتئینی مخلوط شده و دوباره به بدن فرد بازگردانده می شود.

راهنمای داشتن یک رژیم غذایی متعادل
مطالعه کنید

برخی از افراد مبتلا به هر دو بیماری که از داروهای ضدالتهاب مانند استروئیدها استفاده می کنند ، بهبود مناسبی را در علائم پارکینسون نشان داده اند .درمان های تعدیل کننده بیماری ، آسیب و ناتوانی عصب را در بیماری MS کند می کند.

تعدادی از داروهای تعدیل کننده ام اس و پارکینسون به شرح زیر می باشد :

آلمتوزوماب (Lemtrada)
کلادریبین (Mavenclad)
دی متیل فومارات (Tecfidera)
فینگولیمود (گیلنیا)
گلاتیرامر استات (کوپاکسون)
ناتالیزوماب (تیسابری)
اوکرلیزوماب (Ocrevus)
سیپونیمود (مایزنت)
تریفلونومید (اوباجیو)

داروهای درمان پارکینسون یا سطح دوپامین فرد را بالا می برند یا جایگزین آن را ارائه می دهند. این داروها می توانند علائم پارکینسون مانند لرزش را کاهش دهند. با گذشت زمان ، ممکن است تأثیر آنها کمتر شود.

داروهای ام اس و پارکینسون

داروهای مورد استفاده برای درمان پارکینسون عبارتند از:

آمانتادین ، که علائم را در کوتاه مدت تسکین می دهد. همچنین می توانید آن را با کاربیدوپا-لوودوپا مصرف کنید
.
داروهای آنتی کولینرژیک برای کمک به کنترل لرزش

Carbidopa-levodopa (Sinemet) یا تزریق هر دو دارو به نام Duopa ، برای افزایش سطح دوپامین

استرادفیلین (Nourianz) برای افزایش دوپامین

مهارکننده های COMT مانند انتاکاپون (Comtan) یا تولکاپون (Tasmar) ، برای کمک به داروهایی که سطح دوپامین را افزایش می دهند بهتر عمل می کنند

آگونیست های دوپامین: پرامیپکسول (Mirapex ، Mirapex ER) ، روپینیرول (Requip ، Requip XL) و روتیگوتین (Neupro) برای تقلید از نحوه عملکرد دوپامین در مغز شما. همچنین ممکن است پزشک به فرد نسخه کوتاه مدت تجویز نماید .

یونی برای تسکین سریع علائم به نام آپومورفین (اپوکین).

مهار کننده های MAO-B: راساژیلین (Azilect) و سلژیلین (Eldepryl، Zelapar) برای کنترل سطح دوپامین

تحریک عمقی مغز یکی دیگر از درمان‌های پارکینسون است. پزشک الکترودهایی را در مغز فرد قرار می دهد. آنها پالس های الکتریکی را ارسال می کنند که علائم را در بدن فرد تسکین می دهد.

درمان ام اس و پارکینسون

مرکز پرستاری سلامت اول با داشتن مجوز رسمی از وزارت بهداشت و سال ها تجربه در امر ارائه خدمات مراقبت و پرستاری در منزل آمادگی دارد با کادری مجرب و متخصص به صورت شبانه روزی در خدمت همشهریان گرامی باشد.

کادر مجرب این مرکز در قالب پرستار سالمند ، پرستار بیمار و پرستار کودک همواره با در نظر گرفتن آخرین استانداردهای خدمات مراقبتی و پرستاری به ارائه خدمت پرداخته و آسایش و امنیت عزیزان شما را اولویت اصلی خویش قرار داده است.

برای دریافت اطلاعات بیشتر تنها کافی است که با کارشناسان این مرکز تماس حاصل نموده و مشاوره رایگان دریافت نمایید.
هشدار! این مطلب صرفا جنبه آموزشی دارد و برای استفاده از آن لازم است با پزشک یا متخصص مربوطه مشورت کنید.
لطفا به این مقاله امتیار دهید.

 

1/5 - (1 امتیاز)
دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
شما برای ادامه باید با شرایط موافقت کنید

شبکه های اجتماعی سلامت اول

Instagram
Telegram
فهرست
تماس