021-27630

مراقبت از بیمار: بیماری پارکینسون را بهتر بشناسیم

در ایالات متحده، بیش از یک‌میلیون نفر از بیماری پارکینسون (حدود 10 میلیون نفر در سراسر جهان) رنج می‌برند. هر ساله 60000 آمریکایی دچار بیماری پارکینسون می‌شوند. تعداد و شدت این بیماری با رسیدن به سنین سالمندی افزایش می‌یابد. حدود چهار درصد از افراد مبتلا به پارکینسون قبل از سن 50 سالگی دچار آن می‌شوند.
متأسفانه، بسیاری از ما از تأثیر این بیماری بر خانواده‌ها و عزیزانمان بی‌خبریم و بسیاری از ما اطلاعی درباره‌ی این بیماری، چگونگی درمان، علائم و شیوه‌ی مراقبت از سالمند مبتلا به آن نداریم. در ادامه نکاتی در مورد نحوه پرستاری از بیماران مبتلا به پارکینسون شرح داده می‌شود.
بیماری پارکینسون چیست؟
بیماری پارکینسون یک اختلال پیش‌رونده سیستم عصبی است. با توجه به افزایش تغییرات در وراثت، احتمال مبتلا شدن مردان به پارکینسون بیشتر از زنان است. این بیماری معمولاً در سنین سالمندی و حوالی سن 60 سالگی افزایش می‌یابد و همین مسئله مراقبت از سالمندان پارکینسونی را بیش از پیش مهم می‌کند. قرار گرفتن مداوم در معرض علف‌کش‌ها و آفت‌کش‌ها ممکن است فرد را در معرض خطر قرار دهد.
علائم بیماری پارکینسون که باید مورد توجه مراقب سالمند قرار بگیرد
• لرزش. برخی از اندام بیمار دچار رعشه می‌شود. مراقب سالمند به سادگی متوجه این علامت می‌شود.
• کند شدن روند حرکت. این بیماری قابلیت و سرعت حرکت را کاهش می‌دهد. قدم‌ها هنگام راه رفتن کوتاه‌تر می‌شوند. حرکات سالمند همیشه باید مورد توجه مراقب سالمند باشد.
• سفتی عضلات. گرفتگی عضلانی ممکن است در هر قسمتی از بدن رخ دهد و می‌تواند باعث درد شود.
• اختلال استقرار و تعادل. طرز استقرار فرد دچار خمیدگی می‌شود، مشکلات تعادل نیز ممکن است ایجاد گردد.
• از دست دادن کنترل حرکات. کاهش توانایی در انجام حرکات ناخودآگاه همانند چشمک زدن، لبخند زدن یا حرکت بازوها هنگام راه رفتن. تیک های عصبی که در بسیاری از موارد توسط مراقب سالمند گزارش می‌شود.
• تغییرات در گفتار. بیمار ممکن است آرام، سریع، غیرواضح و یا حتی با مکث قبل از صحبت کردن حرفش را آغاز کند. صحبت کردن ممکن است بیشتر یکنواخت باشد و زیروبم‌های گفتار را نداشته باشد. مراقب سالمند می‌بایست به نحوه صحبت کردن سالمند دقت کند.
• تغییرات در نوشتن. ممکن است نوشتن سخت و یا اندازه متن کوچک‌تر شود.
• زوال عقل. سالمندان مبتلا به بیماری پارکینسون 2 تا 6 برابر افراد عادی خطر بروز دادن نشانه‌های زوال عقل را دارد.
مراقب سالمند باید توجه کند که هر یک از علایم بالا یا حتی همگی موارد بالا تایید قطعی برای ابتلا به این بیماری نیست.
تشخیص بیماری پارکینسون
هیچ تست خاصی برای تشخیص این بیماری وجود ندارد (تعجبی ندارد که مراقب سالمند هم ممکن است در این مورد اشتباه کند) متخصص مغز و اعصاب می‌تواند این بیماری را بر اساس نشانه‌ها و علائم، معاینات فیزیکی، عصبی و سابقه پزشکی فرد تشخیص دهد. پزشکان ممکن است آزمایش‌های دیگری برای رد کردن شرایط دیگر که ممکن است باعث علائم بیماری شوند انجام دهند.
مراقبت از بیمار مبتلا به پارکینسون
مراقبت از سالمندان مبتلا پارکینسون (در کل مراقبت از بیمار مبتلا به پارکینسون) مسائل خاصی دارد. در صورت عدم رعایت اصول مراقبت از بیمار پارکینسونی امکان گسترش غیرقابل‌کنترل این بیماری و به وجود آمدن عواقب جبران‌ناپذیری وجود دارد. برخی از مشکلاتی که در صورت عدم توجه کافی به مراقبت از بیمار و نداشتن تخصص پرستاری از او به وجود می‌آیند، عبارتند از:
• مشکلات در فکر کردن. مشکلات شناختی مانند زوال عقل که معمولاً در مراحل بعدی پارکینسون رخ می‌دهند، به احتمال زیاد گسترش می‌یابند و به دارو واکنش نشان نمی‌دهند.
• افسردگی و تغییرات عاطفی. ترس و اضطراب، از دست دادن انگیزه و افسردگی مقابله با پارکینسون را سخت می‌کند اما این مسائل می‌توانند با دارو درمان شوند. ارتباط با نیروی متخصص دلسوز توصیه می‌شود.
• مشکلات بلع. با پیشرفت شرایط بیماری، بزاق ممکن است به علت بلع کند در دهان جمع شود که منجر به سرازیر شدن آب دهان می‌شود.
• مشکلات و اختلالات خواب. مسائل خواب از جمله زود بیدار شدن از خواب بسیار معمول است.
• مشکلات مثانه. ناتوانی در کنترل ادرار و یا حتی داشتن مشکل در ادرار می‌تواند رخ دهد.
• یبوست. دستگاه گوارش آهسته‌تر موجب یبوست در افراد مبتلا به پارکینسون می‌شود.
• تغییر فشار خون. فرد در هنگام ایستادن احساس سرگیجه یا سبک‌سری می‌کند.
• اختلال بویایی. مشکل در حس بویایی یا شناسایی بو ممکن است رخ دهد.
• خستگی. بسیاری از افراد مبتلا به پارکینسون انرژی خود را از دست می‌دهند و خستگی مفرط را تجربه می‌کنند.
• درد. افراد با بیماری پارکینسون ممکن است درد را تجربه کنند.

فعالیت های ورزشی سالمندان
مطالعه کنید

افراد مشهور مبتلا به بیماری پارکینسون
1. محمدعلی کلی (در سال 1984 در سن 42 سالگی تشخیص داده شد)
2. مایکل جی فاکس (در سال 1991 در سن 30 سالگی تشخیص داده شد)
3. جانی کش (تشخیص ناشناخته)
4. موریس وایت از زمین، باد و آتش (تشخیص تقریباً در 1992)
5. جرج والاس نامزد دموکرات ریاست جمهوری در سال 1972 (تشخیص در اوایل 1990)
6. استل گتی بازیگر دختران طلایی (تشخیص ناشناخته)
7. بیلی گراهام مبلٍغ پاستور (تشخیص ناشناخته)
8. چارلز شولتز، کارتون بادام زمینی (تشخیص ناشناخته)
9. ژانت رنو، دادستان کل تحت ریاست جمهوری بیل کلینتون (تشخیص ناشناخته)
10. بیلی کانلی بازیگر (سال ناشناخته تشخیص در سن 70 سالگی)
11. لیندا رونستات (تشخیص ناشناخته)
12. باب هاسکینز (تشخیص ناشناخته)
13. پاپ ژان پل دوم (تشخیص ناشناخته)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست
Call Now Buttonتماس با سلامت اول