بیماری ای ال اس چیست؟ علت بیماری ای ال اس

بیماری ای ال اس یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یکی از پیش‌رونده‌ترین بیماری‌های عصبی‌ – عضلانی است که با تخریب تدریجی نورون‌های حرکتی، ابتدا ضعف عضلات و سپس اختلال در حرکت، گفتار و تنفس را ایجاد می‌کند. این بیماری که اغلب با نام‌هایی مانند «بیماری نورون‌های حرکتی» نیز شناخته می‌شود، معمولاً بدون هشدار اولیه و به‌صورت خاموش آغاز می‌شود و به‌مرور فرد را با علائمی مانند گرفتگی عضلات، کاهش قدرت دست‌ها و پاها، مشکل در بلع و اسپاسم‌های ناگهانی روبه‌رو می‌کند. از آنجا که روند پیشرفت ALS متوقف‌شدنی نیست، نقش پرستار بیمار و مراقبت تخصصی در کنار خانواده اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.

درباره علت بیماری ای ال اس هنوز پاسخ قطعی وجود ندارد، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی و تغییرات بیوشیمیایی – از جمله تجمع بیش از حد انتقال‌دهنده عصبی گلوتامات در سیناپس‌ها – در تخریب سلول‌های عصبی نقش دارند. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض سموم کشاورزی، فلزات سنگین، حلال‌ها و برخی عوامل شغلی نیز از ریسک‌فاکتورهای مهم شناخته شده‌اند. درک بهتر این عوامل نه‌تنها به شناخت ماهیت بیماری کمک می‌کند، بلکه خانواده‌ها را برای برنامه‌ریزی مراقبت و انتخاب پرستار بیمار آشنا با مدیریت ALS یاری می‌دهد. همچنین آگاهی از مفاهیمی مانند «علائم اولیه ای ال اس»، «مراقبت‌های حیاتی بیماران ALS» و «پیشرفت بیماری ای ال اس چگونه است؟» در همان ابتدا می‌تواند مسیر درمان و مراقبت را هدفمندتر کند.

بیماری ای ال اس چیست؟

بیماری ای ال اس یا اسکلروز جانبی آمیوتروفیک یک اختلال عصبی‌–‌حرکتی نادر اما جدی است که در آن سلول‌های عصبی مسئول فرمان‌دهی به عضلات به‌تدریج از بین می‌روند. این آسیب باعث می‌شود عضلات نتوانند پیام‌های حرکتی را دریافت کنند و کم‌کم دچار ضعف، لاغری و در نهایت ناتوانی کامل شوند. ای ال اس برخلاف بسیاری از بیماری‌های عضلانی، مستقیماً خود عضله را درگیر نمی‌کند، بلکه ریشه اصلی مشکل در از کار افتادن نورون‌های حرکتی نخاع و مغز است.

به نقل از سامانه‌ پزشکی و بیمارستانی دانشگاه جانز هاپکینز hopkinsmedicine.org:

اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS) یک نوع کشنده از بیماری نورون حرکتی است. باعث تخریب پیشرونده سلول های عصبی در نخاع و مغز می شود. این بیماری اغلب به خاطر یک بازیکن مشهور بیسبال که بر اثر این بیماری درگذشت، بیماری لو گریگ نامیده می شود. ALS یکی از مخرب ترین انواع اختلالاتی است که بر عملکرد اعصاب و عضلات تأثیر می گذارد.

افراد مبتلا معمولاً در ابتدا با علائم ظریفی مانند لغزش دست هنگام نوشتن، سختی در بلند کردن اشیا، گرفتگی‌های مکرر عضلانی یا تغییر در گفتار مواجه می‌شوند. این بیماری به‌مرور پیشرفت می‌کند و چون روند تخریب نورون‌ها برگشت‌پذیر نیست، آگاهی و مداخله زودهنگام می‌تواند کیفیت زندگی بیمار را به شکل قابل‌توجهی حفظ کند. شناخت دقیق ماهیت ALS همچنین به خانواده‌ها و پرستاران کمک می‌کند تا برنامه‌ریزی دقیق‌تری برای مراقبت مداوم و مدیریت مراحل مختلف بیماری داشته باشند.

علت بیماری ای ال اس چیست؟

علت بیماری ای ال اس هنوز به طور قطعی مشخص نشده است، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این بیماری معمولاً نتیجه ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی است. بخش مهمی از موارد ALS به دلیل اختلالات ژنتیکی به وجود می‌آید. برای مثال، برخی جهش‌های ژنی مانند SOD1 باعث می‌شوند نورون‌های حرکتی عملکرد طبیعی خود را از دست بدهند. حتی در مواردی دیده شده که اختلال ژنتیکی در کودکان نیز می‌تواند زمینه‌ساز بروز این بیماری در سنین بالاتر باشد. یکی از نظریه‌های مطرح این است که برخی از این جهش‌ها به ایجاد مشکل در پردازش RNA و روند پروتئین‌سازی منجر شده و در نهایت نورون‌های حرکتی را تخریب می‌کند.

در کنار عوامل ژنتیکی، محیط نیز نقش قابل‌توجهی در ابتلا به ALS دارد. قرار گرفتن طولانی‌مدت در معرض سموم کشاورزی، فلزات سنگین، حلال‌ها، دود سیگار یا آلودگی‌های شغلی می‌تواند ریسک ابتلا را افزایش دهد. فعالیت بدنی بسیار سنگین، آسیب‌های مکرر، عفونت‌های ویروسی و حتی سبک زندگی ناسالم نیز از عواملی هستند که در برخی مطالعات با ALS مرتبط دانسته شده‌اند. هرچند هنوز پاسخ‌های قطعی وجود ندارد، اما پژوهش‌ها نشان می‌دهد که تعامل پیچیده بین ژن‌ها و محیط، مسیر اصلی بروز این بیماری را شکل می‌دهد.

علائم ای ال اس

علائم ای ال اس معمولاً به‌صورت تدریجی ظاهر می‌شوند و با ضعف عضلانی در اندام‌ها آغاز می‌گردند. یکی از نشانه‌های مهم این بیماری، تأثیر آن بر سیستم تنفسی است. به دلیل تحلیل رفتن عضلات مسئول تنفس، بیمار به‌مرور با تنگی نفس، کاهش ظرفیت ریه و مشکل در دم و بازدم روبه‌رو می‌شود. به همین دلیل، استفاده از وسایلی مثل اسپیرومتر تحریک، تمرین‌های تنفسی کنترل‌شده و در مراحل پیشرفته‌تر دستگاه‌های کمکی تنفسی، نقش مهمی در مراقبت از بیمار دارند.

مشکل شایع دیگر در بیماران ALS یبوست است. این مسئله به دلیل ضعف تدریجی عضلات لگن، کاهش تحرک فیزیکی و کند شدن حرکات روده رخ می‌دهد. پرستار بیمار معمولاً برای کاهش این مشکلات، مصرف مایعات، غذاهای پرفیبر، فعالیت‌های سبک مناسب و راهکارهای تغذیه‌ای دیگر را در برنامه روزانه قرار می‌دهد تا روند دفع طبیعی‌تر و راحت‌تر انجام شود.

علاوه بر این موارد، بسیاری از نشانه‌های حرکتی و عصبی نیز در بیماران ای ال اس دیده می‌شود. برخی از مهم‌ترین علائم این بیماری عبارتند از:

• سکندری خوردن و عدم تعادل
• زمین خوردن‌های مکرر
• ضعف و از دست دادن کنترل عضلات دست و بازو
• اختلال در صحبت کردن یا تغییر در کیفیت صدا
• مشکل در بلع و گاهی سختی در تنفس
• خستگی مزمن و کاهش توان بدنی
• گرفتگی و اسپاسم‌های عضلانی
• خنده یا گریه غیرارادی (اثر شبه‌پیامی یا PBA)
• ضعف پیشرونده در پاها یا بازوها

شناخت دقیق این علائم به خانواده و پرستار بیمار کمک می‌کند تا تغییرات جسمی را به‌موقع تشخیص دهند و اقدامات مراقبتی مناسب را برای مدیریت بیماری ای ال اس انجام دهند.

درمان بیماری ای ال اس

بیماری ای ال اس وقتی علت مشخص آن پیدا نشده است به طورقطع هم نمی‌توان درمان قطعی برای آن شناخت. اما مانند دیگر بیماری‌هایی که درمان ندارند و فقط می‌توان آن‌ها را کنترل کرد، درمان ای ال اس نیز برای کنترل علائم و بهبود روند درمان می‌توان راهکارهایی را معرفی کرد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت:

اگرچه هنوز هیچ دارویی نمی‌تواند روند اصلی تخریب نورون‌های حرکتی در بیماری ای‌ال‌اس را متوقف یا معکوس کند، اما چندین درمان دارویی تأیید‌شده وجود دارد که پیشرفت بیماری را کندتر کرده و کیفیت زندگی بیماران را به‌طور معنی‌داری بهبود می‌دهند. مهم‌ترین این داروها عبارت‌اند از:

• درمان ای‌ ال‌ اس با مداخلات دارویی

1. ریلوزول (Riluzole)

قدیمی‌ترین و پرکاربردترین داروی ای‌ ال‌ اس است. ریلوزول با کاهش آزادسازی گلوتامات در سیستم عصبی کار می‌کند و به‌طور متوسط حدود ۲ تا ۴ ماه طول عمر را افزایش می‌دهد. برخی مطالعات جدیدتر نشان می‌دهند که در شروع زودهنگام بیماری ممکن است تأثیر بیشتری داشته باشد.

2. ادراوون (Edaravone / Radicava)

این دارو از طریق کاهش استرس اکسیداتیو به محافظت از نورون‌ها کمک می‌کند. ادراوون می‌تواند افت عملکرد حرکتی را آهسته‌تر کند، به‌خصوص در بیمارانی که ای‌ال‌اس سریع‌پیشرونده دارند. نسخه خوراکی آن (Radicava ORS) در سال‌های اخیر استفاده را آسان‌تر کرده و نیاز به تزریقات وریدی مکرر را کاهش داده است.

3. AMX0035 (نام تجاری در برخی کشورها: Relyvrio)

یک ترکیب جدیدتر بر پایه سدیم فنیل‌بوتیرات + تورورسودی‌اُل که هدفش محافظت از نورون‌ها در برابر استرس سلولی است. در بسیاری از بیماران باعث کندتر شدن افت عملکرد و در برخی مطالعات منجر به افزایش بقا شده بود. البته از سال 2024 برخی کشورها وضعیت تأیید آن را بازنگری کرده‌اند، ولی همچنان در برخی نقاط جهان به‌کار می‌رود.

4. داروهای علامتی (Symptomatic treatments)

برای مدیریت نشانه‌های بیماری، داروهای زیادی به‌صورت ترکیبی تجویز می‌شوند، از جمله:

• شل‌کننده‌های عضلانی مثل باکلوفن یا تیزانیدین برای اسپاسم و گرفتگی
• داروهای ضد درد برای درد عضلانی یا مفصلی
• داروهای بهبود خواب یا ضداضطراب
• داروهای ترشح‌زدا (مثل آتروپین قطره‌ای) برای کنترل ترشح بزاق
• داروهای ضدافسردگی و ضداضطراب در صورت نیاز
• داروهای گوارشی برای مشکلات بلع یا یبوست

5. درمان‌های نوظهور و در دست بررسی (تا 2025)

اگرچه هنوز تأیید نشده‌اند، ولی چندین درمان در فازهای بالینی قرار دارند:

1. درمان‌های ژنی برای انواع مرتبط با جهش‌های SOD1 و C9ORF72
2. آنتی‌سنس اولیگونوکلئوتیدها (ASO therapy)
3. درمان‌های ایمونولوژیک برای کاهش التهاب عصبی
4. سلول‌ درمانی (در مراحل تحقیقاتی، نه درمان قطعی)

• توانبخشی برای درمان بیماری ALS

توانبخشی بخش اصلی خدمات مراقبتی برای بیماران ALS است. هدف توانبخشی حفظ استقلال و عملکرد تا حد امکان برای مدت طولانی است.

خدمات توانبخشی مورد نیاز بیمار ای ال اس

توانبخشی در بیماران ای‌ ال‌ اس نقش بسیار مهمی در حفظ استقلال فرد، کاهش سرعت افت عملکرد، پیشگیری از عوارض ثانویه و بالا بردن کیفیت زندگی دارد. با اینکه این بیماری یک روند پیشرونده دارد، اما مداخلات توانبخشی می‌توانند کمک کنند بیمار بیشترین کارکرد ممکن را برای مدت طولانی‌تری حفظ کند و با تغییرات بدنی خود بهتر سازگار شود. این خدمات معمولاً توسط یک تیم چندرشته‌ای شامل فیزیوتراپیست، کاردرمانگر، گفتاردرمانگر، تنفس‌درمانگر، متخصص تغذیه و روانشناس ارائه می‌شوند.

فیزیوتراپی

فیزیوتراپیست‌ها به بیماران در حفظ دامنه حرکت، قدرت و تعادل عضلانی خود کمک می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند به بیماران در یادگیری نحوه استفاده از وسایل کمکی مانند واکر یا ویلچر و مدیریت درد کمک کنند. یک فیزیوتراپ همچنین می تواند برای کاهش گرفتگی عضلات، سفتی و انقباضات، تمرینات و تکنیک های کششی را توصیه کند. در بیماری ای ال اس فیزیوتراپ ها تعیین می کنند چه زمانی از اورتزها و تجهیزات کمک پزشکی برای حفظ  استقلال بیمار لازم است. فیزیوتراپی بخش مهمی از درمان حمایتی برای مبتلایان به بیماری ای ال اس است.

کاردرمانی

کاردرمانگرها به بیماران در انجام فعالیت‌های روزانه مانند لباس پوشیدن، غذا خوردن و حمام کردن کمک می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند به بیماران در تطبیق محل زندگی و محل کار خود با نیازهایشان کمک کنند.کار درمانگر همچنین آموزش هایی برای استفاده از تجهیزات پزشکی و کمک حرکتی ارائه می‌دهد.

گفتاردرمانی

گفتاردرمانی به درمان ای‌ ال‌ اس منجر نمی‌شود، اما برای مدیریت مشکلات تکلم، بلع و تنفس ضروری است. مهم‌ترین وظایف گفتاردرمانگر در این بیماران شامل موارد زیر است:

• آموزش راهکارهایی برای حفظ توانایی ارتباطی با خانواده و دیگران.
• معرفی و آموزش فناوری‌ها و روش‌های جایگزین ارتباطی در صورت مختل‌شدن گفتار.
• آموزش استفاده از تجهیزات کمکی گفتاری و دستگاه‌های ارتباطی.
• ارزیابی و پایش جویدن، سرفه و رفلکس بلع جهت پیشگیری از سوءتغذیه و آسپیراسیون.
• آموزش تکنیک‌های محافظت از راه هوایی هنگام خوردن و آشامیدن.
• ارائه توصیه‌هایی برای ایمن‌سازی تغذیه و کاهش خطر خفگی یا ورود غذا به ریه.

تغذیه

متخصصان تغذیه به بیماران در حفظ وزن سالم و دریافت مواد مغذی مورد نیازشان کمک می‌کنند. آنها همچنین می‌توانند به بیماران در مدیریت مشکلات بلع و خوردن کمک کنند.

مددکاری اجتماعی

مددکاران اجتماعی به بیماران و خانواده‌هایشان در مقابله با چالش‌های عاطفی، اجتماعی و مالی مرتبط با ای ال اس کمک می‌کنند.

ارزیابی وضعیت بیمار ای ال اس در منزل

با پیشرفت بیماری، توانایی بیماران ای ال اس در انجام فعالیت‌های روزمره کاهش می‌یابد و نیاز به مراقبت‌های تخصصی افزایش می‌یابد. در موسسه سلامت اول، تیم حرفه‌ای ما با انجام ارزیابی‌های دقیق در منزل، وضعیت جسمی، حرکتی و تنفسی بیمار را بررسی می‌کند. این ارزیابی‌ها به شناسایی نیازهای فردی بیمار کمک می‌کند و تضمین می‌کند که پرستار بیمار مبتلا به بیماری ALS در منزل بتواند خدمات مراقبتی خود را به شکل بهینه و مطابق با استانداردهای حرفه‌ای ارائه دهد. هدف این فرآیند، حفظ استقلال بیمار، ارتقای کیفیت زندگی و اطمینان خاطر خانواده‌ها است.

تیم مراقبتی

مراقبت از بیماران ای ال اس یک تلاش تیمی است که نیاز به همکاری متخصصان مختلف دارد. پزشک متخصص مغز و اعصاب نقش اصلی را در هماهنگی مراقبت‌ها و اطمینان از دریافت بهترین درمان توسط بیمار ایفا می‌کند. سایر اعضای تیم مراقبتی با ارائه خدمات تخصصی خود به بیمار در حفظ استقلال و کیفیت زندگی او کمک می‌کنند.

عوامل موثر بر بروز ای ال اس

بیماری ای‌ ال‌ اس یک اختلال نورودژنراتیو پیچیده است و هنوز علت دقیق آن مشخص نیست. در کنار عوامل ژنتیکی، شواهد علمی نشان می‌دهد که ترکیبی از فاکتورهای محیطی، سبک زندگی و عوامل زیستی می‌تواند در بروز یا تسریع پیشرفت بیماری نقش داشته باشد. به همین دلیل پژوهش‌ها در سال‌های اخیر به‌طور فزاینده‌ای بر شناسایی این عوامل متمرکز شده‌اند.

1. قرارگرفتن در معرض سموم و مواد شیمیایی

تحقیقات نشان می‌دهد ارتباط قابل توجهی بین مواجهه طولانی‌مدت با سموم صنعتی، آفت‌کش‌ها و مواد شیمیایی با افزایش خطر ای‌ال‌اس وجود دارد. به‌عنوان نمونه، ابتلای بیشتر برخی جانبازان نظامی، احتمال نقش سموم عصبی را تقویت می‌کند.

2. آسیب‌های فیزیکی و فعالیت بدنی شدید

مطالعات نشان داده‌اند که فعالیت‌های ورزشی بسیار سنگین و آسیب‌های تکراری، به‌ویژه در جوانی، ممکن است خطر ابتلا را در برخی افراد افزایش دهد. این موضوع برای ورزشکاران حرفه‌ای بیشتر مورد توجه قرار گرفته است.

3. عوامل عفونی و نقش احتمالی ویروس‌ها

تحقیقات در حال بررسی این فرضیه هستند که برخی ویروس‌ها (مانند ویروس‌های خانواده هرپس) می‌توانند در افراد مستعد، روندهای التهابی یا عصبی مخربی ایجاد کنند که احتمال ابتلا به ای‌ال‌اس را بالا ببرد. اگرچه این ارتباط هنوز قطعی نیست، اما از محورهای مهم تحقیقات فعلی است.

4. سبک زندگی و عوامل رفتاری

برخی الگوهای رفتاری ممکن است با افزایش خطر همراه باشند، از جمله:

• مصرف سیگار
• عادات غذایی نامتوازن
• قرارگرفتن طولانی‌مدت در معرض آلاینده‌های محیطی

5. ناشناخته‌های بسیار و مسیر پژوهش‌های آینده

با وجود پیشرفت‌های قابل‌توجه، هنوز نمی‌توان نقش دقیق هر یک از این عوامل را مشخص کرد. به‌نظر می‌رسد ترکیبی از ژنتیک + محیط + سبک زندگی زمینه بروز این بیماری را فراهم می‌کند. با این حال، تحقیقات جدید امید می‌دهد که شناسایی این فاکتورها بتواند در آینده به روش‌های پیشگیری، تشخیص زودهنگام و حتی درمان‌های هدفمند منجر شود.

انواع بیماری ای ال اس

گاها بیماری ای ال اس ارثی خواهد بود اما ممکن است به صورت تصادفی نیز به وجود بیاید. احتمال درمان بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک 50 درصد بوده و در سنین جوانی خود را نشان می‌دهد. انواع بیماری ای ال اس شامل موارد زیر است:

1. اسکلروز جانبی آمیوتروفیک جانبی یا پی ال اس
2. فلج بولبار پیشرونده یا پی بی پی
3. فلج شبه بولبار یا فلج پیازی

مقایسه ALS و MS

مولتیپل اسکلروزیس (MS) و بیماری لوگریگ (ALS) هر دو اختلالات سیستم عصبی هستند که می‌توانند زندگی افراد را به طور قابل توجهی تحت تاثیر قرار دهند. با این حال، علل، علائم، سیر پیشرفت و پیامدهای این دو بیماری به طور قابل توجهی متفاوت است. گرچه شرایط زندگی برای بیمار ام اس و بیماری ای ال اس چندان متفاوت نیست.

علل

• ام‌اس: یک بیماری خودایمنی است که در آن سیستم ایمنی بدن به غلاف میلین، لایه‌ای محافظ که فیبرهای عصبی را احاطه می‌کند، حمله می‌کند. این امر باعث التهاب و آسیب به اعصاب می‌شود و منجر به طیف گسترده‌ای از علائم عصبی می‌شود. علت دقیق ام‌اس ناشناخته است، اما عوامل ژنتیکی و محیطی در ابتلا به آن نقش دارند.
• ALS: یک بیماری عصبی پیشرونده است که به سلول‌های عصبی حرکتی در مغز و نخاع آسیب می‌رساند. این سلول‌ها مسئول کنترل حرکت عضلات هستند. علت ALS نیز ناشناخته است، اما به نظر می‌رسد ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در آن دخیل باشد. برخی از افراد مبتلا به ALS جهش‌های ژنی را به ارث می‌برند که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهد.

تفاوت علائم بیماری ALS با MS

• ام‌اس: طیف گسترده‌ای از علائم را ایجاد می‌کند که می‌تواند از فردی به فرد دیگر و حتی در طول زمان در یک فرد خاص متفاوت باشد. علائم شایع عبارتند از: بی‌حسی و گزگز شدن، ضعف عضلانی، مشکلات بینایی، مشکلات تعادل و هماهنگی، خستگی، مشکلات شناختی و مثانه.
• ALS: با ضعف تدریجی عضلات و اسپاسم عضلانی مشخص می‌شود. این ضعف معمولاً از دست‌ها و پاها شروع می‌شود و به تدریج به سایر قسمت‌های بدن گسترش می‌یابد. افراد مبتلا به ALS ممکن است در نهایت دچار مشکل در بلع، صحبت و تنفس شوند.

سیر پیشرفت

• ام‌اس: یک بیماری مزمن است که دوره‌های عود و بهبودی را شامل می‌شود. بیمار ام‌اس می‌تواند با دارو و مدیریت سبک زندگی، زندگی عادی و پرباری داشته باشد. با این حال، برخی از افراد ممکن است ناتوانی‌های پیشرونده را تجربه کنند.
• ALS: یک بیماری پیشرونده و کشنده است. هنوز درمان قطعیALS وجود ندارد و طول عمر بیماران ای ال اس پس از تشخیص 3 تا 5 سال است.

مقایسه ام اس و ای ال اس از نظر جنسیت

• ام‌اس: بیشتر در زنان بین 20 تا 50 سالگی دیده می‌شود.
• ALS: این بیماری در سنین مختلف خود را نشان می‌دهد. اما به طور معمول بین سن 40 تا 60 سال و آن هم در مردان بیشتر دیده می‌شود.

تشخیص بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک (ALS)

تشخیص als معمولاً فرایندی پیچیده است، زیرا علائم اولیه آن می‌تواند مشابه بسیاری از اختلالات عصبی دیگر باشد. ضعف عضلانی، گرفتگی عضلات، اختلال در گفتار یا مشکلات حرکتی ممکن است در بیماری‌های مختلفی دیده شوند و همین موضوع تشخیص قطعی را دشوار می‌کند.

پزشکان برای تشخیص ALS معمولاً از ترکیبی از ارزیابی‌های بالینی، بررسی سابقه پزشکی بیمار و انجام آزمایش‌های تخصصی عصبی استفاده می‌کنند. هدف از این بررسی‌ها، شناسایی آسیب نورون‌های حرکتی و در عین حال رد سایر بیماری‌هایی است که علائم مشابه ایجاد می‌کنند.

در این روند، متخصص مغز و اعصاب ابتدا معاینه کامل عصبی انجام می‌دهد و سپس در صورت نیاز آزمایش‌هایی مانند MRI، الکترومیوگرافی (EMG)، مطالعات هدایت عصبی و آزمایش‌های خون درخواست می‌کند. این بررسی‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا علت ضعف عضلانی مشخص شود و تشخیص ALS با دقت بیشتری انجام گیرد.

آزمایش‌ها و روش‌های تشخیص بیماری ALS

درمان بیماری ALS

هیچ درمان قطعی و کاملی برای هیچ یک از ام‌اس یا ALS وجود ندارد. با این حال، درمان‌ها برای کمک به مدیریت علائم و بهبود کیفیت زندگی در دسترس هستند. درمان‌های ام‌اس شامل داروهایی است که سیستم ایمنی بدن را سرکوب می‌کنند و التهاب را کاهش می‌دهند. درمان‌های ALS شامل داروهایی است که می‌توانند پیشرفت بیماری را کند کنند و علائم را تسکین دهند.

بیماری ALS و دلیل استفاده از خدمات توانبخشی در منزل

• جلوگیری از ضعف و سستی عضلات
• بهبود تحرک و استفاده از دستگاه های تحرک
• مدیریت درد
• جلوگیری از زخم های فشار
• حفظ مهارت های ارتباط گفتاری

با توجه به طبیعت پیشرونده این بیماری که منجر به افزایش ضعف ماهیچه ها می شود، باید هرچه سریعتر درمان های توانبخشی انجام شود.

ما در مرکز سلامت اول با تیم خود متشکل از متخصصین، گروه توانبخشی و مراقبین متخصص خود با استفاده از برنامه مشخص مراقبتی به بیمار مبتلا به  ای ال اس کمک می کنیم تا زندگی خود را به روش خود ادامه دهند و از ان لذت ببرند. پرسنل وظیفه شناس و دلسوز ما بهبه بیمار مبتلا به ای ال اس در مراقبت شخصی مانند حمام کردن، لباس پوشیدن، تهیه غذا، غذا خوردن و جابجایی کمک خواهند کرد. آنها همچنین به شما در حفظ فعالیت های اجتماعی خود مانند رفتن به سینما، خرید، میل کردن وعده های غذایی در رستوران و… کمک می کند. حضور بیمار ای ال اس بر کل خانواده تأثیر می گذارد.

سوالات متداول