بیماری بهجت چیست؟ علائم، علت و درمان بیماری بهجت

این مقاله در تاریخ 16-06-1405 توسط تیم پرستاری سلامت اول بازبینی و به‌روزرسانی شده است.

بیماری بهجت (Behçet’s disease) یک بیماری التهابی مزمن و نادر است که می تواند بخش های مختلف بدن از جمله دهان، پوست، دستگاه تناسلی، چشم، مفاصل و عروق را درگیر کند. علائم بیماری بهجت در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است به صورت دوره ای تشدید یا فروکش کنند. به همین دلیل تشخیص و پیگیری منظم بیماری اهمیت زیادی دارد. در کنار درمان پزشکی، پرستار بیمار می تواند با پایش علائم، کمک به اجرای برنامه درمانی و آموزش مراقبت در منزل، نقش موثری در مدیریت بهتر بیماری و حفظ کیفیت زندگی بیمار داشته باشد.

شناخت علت بیماری بهجت، علائم و نشانه های آن، روش تشخیص و میزان خطر بیماری به بیمار کمک می کند تغییرات وضعیت خود را بهتر بشناسد و در زمان مناسب برای درمان اقدام کند. از طرفی، آگاهی از روش های کنترل و درمان بیماری، عوارض احتمالی و نحوه مراقبت از بیمار در خانه می تواند به مدیریت بهتر این بیماری مزمن کمک کند.

بیماری بهجت چیست؟

بیماری بهجت که با نام سندرم بهجت نیز شناخته می شود، یک بیماری التهابی مزمن است که می تواند باعث التهاب رگ های خونی و بافت های مختلف بدن شود. شایع ترین نشانه های آن شامل زخم های عودکننده دهان و دستگاه تناسلی، ضایعات پوستی و التهاب چشم است، اما در برخی افراد مفاصل، دستگاه گوارش، عروق یا سیستم عصبی نیز درگیر می شوند.

به نقل از www.mayoclinic.org: 

بیماری بهجت ممکن است یک اختلال خود ایمنی باشد، به این معنی که سیستم ایمنی بدن به اشتباه به برخی از سلول های سالم خود حمله می کند. این احتمال وجود دارد که عوامل ژنتیکی و محیطی نقش داشته باشند.

علائم و نشانه های بیماری بهجت را ناشی از التهاب رگ های خونی (واسکولیت) می دانند. این بیماری می‌تواند شریان‌ها و وریدها را در هر اندازه درگیر کند و به آنها در سراسر بدن آسیب برساند.

ژن های متعددی با این بیماری مرتبط هستند. برخی از محققان بر این باورند که یک ویروس یا باکتری می تواند باعث ایجاد بیماری بهجت در افرادی شود که دارای ژن های خاصی هستند که آنها را مستعد ابتلا به بهجت می کند.

علائم بیماری بهجت ممکن است به صورت دوره ای ظاهر شوند و سپس فروکش کنند. به همین دلیل شدت و نوع علائم در افراد مختلف متفاوت است.

جدول علائم بیماری بهجت بر اساس محل درگیری

علت بیماری بهجت چیست؟

علت دقیق بیماری بهجت هنوز مشخص نیست، اما تصور می شود ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی در ایجاد آن نقش داشته باشند. بهجت ممکن است در دسته بیماری های مرتبط با اختلال عملکرد سیستم ایمنی قرار بگیرد و التهاب رگ های خونی یکی از ویژگی های اصلی آن است.

برخی تغییرات ژنتیکی، از جمله ارتباط با HLA-B51، با افزایش احتمال ابتلا به بیماری بهجت مرتبط دانسته شده اند، اما داشتن این ژن به تنهایی به معنی ابتلا به بیماری نیست.

عوامل محیطی نیز ممکن است در افراد مستعد، شروع یا تشدید بیماری را تحریک کنند. بنابراین نمی توان یک علت واحد را برای ایجاد بیماری بهجت معرفی کرد. همچنین بیماری بهجت در دوران سالمندی شایع نیست. شروع بیماری بیشتر در بزرگسالی و معمولا در دهه های ۲۰ و ۳۰ زندگی دیده می شود، هرچند کودکان و افراد مسن نیز ممکن است به آن مبتلا شوند.

1. استعداد ژنتیکی دلیل بیماری بهجت

شواهد حاکی از آن است که افراد دارای ژن‌های خاص HLA، به ویژه HLA-B51، در معرض خطر ابتلا به مریضی بهجت قرار دارند. با این حال، به تنهایی وجود این ژن‌ها کافی نیست و عوامل دیگری نیز باید دخیل باشند.

2. واکنش ایمنی به عفونت‌ها علت مریضی بهجت

برخی تحقیقات نشان می‌دهند که عفونت‌های باکتریایی یا ویروسی، به خصوص عفونت‌های مرتبط با دستگاه گوارش، می‌توانند در افراد مستعد ژنتیکی، ماشه تحریک سیستم ایمنی و بروز بیماری بهجت باشند.

3. دلیل بیماری بهجت پاسخ‌های التهابی غیرطبیعی

در بیماران مبتلا به بهجت، سلول‌های ایمنی بدن به اشتباه به بافت‌های سالم حمله می‌کنند و منجر به التهاب در اندام‌های مختلف از جمله دهان، دستگاه تناسلی، پوست، چشم و عروق خونی می‌شوند. این امر به واسطه ترشح سایتوکین‌ها و فعال شدن سلول‌های خاص ایمنی رخ می‌دهد.

4. تشکیل کمپلکس‌های ایمنی و آنتی‌بادی‌ها

در بیماران مبتلا به بهجت، آنتی‌بادی‌هایی در خون وجود دارند که به سلول‌های خودی متصل می‌شوند و کمپلکس‌های ایمنی را تشکیل می‌دهند. این کمپلکس‌ها می‌توانند به رگ‌های خونی آسیب رسانده و منجر به التهاب و لخته شدن خون شوند.

5. فعال شدن سلول‌های اندوتلیال در مریضی بهجت

سلول‌های اندوتلیال، سلول‌هایی هستند که در جدار داخلی رگ‌های خونی قرار دارند. در بیماران مبتلا به بهجت، این سلول‌ها فعال شده و می‌توانند منجر به التهاب عروقی و افزایش لخته شدن خون شوند. در نهایت، برخورد با عوامل محیطی مختلف مانند عفونت‌ها، استرس و برخی داروها می‌تواند در افراد دارای زمینه ژنتیکی، بیماری بهجت را تحریک کرده و منجر به بروز علائم مختلف این بیماری شود. با درک بهتر علل زمینه‌ای سندرم بهجت، می‌توان امیدوار بود که در آینده شاهد روش‌های پیشگیری و درمانی مؤثرتر برای این بیماری باشیم.

علائم بیماری بهجت چیست؟

علائم بیماری بهجت با توجه به اندام درگیر متفاوت است. همه افراد مبتلا تمام این علائم را تجربه نمی کنند و معمولا دوره هایی از تشدید بیماری و فروکش کردن علائم وجود دارد.

علائم بیماری بهجت در دهان

زخم های دهانی یکی از شایع ترین علائم بیماری بهجت هستند. این زخم ها معمولا دردناک و عودکننده هستند و ممکن است روی زبان، لب ها، لثه یا قسمت داخلی گونه ها ایجاد شوند. زخم های دهانی بهجت می توانند شبیه آفت دهانی باشند و معمولا پس از مدتی بهبود پیدا می کنند، اما ممکن است دوباره ظاهر شوند.

علائم بیماری بهجت در دستگاه تناسلی

زخم های تناسلی یکی دیگر از علائم مهم بیماری بهجت هستند. این زخم ها می توانند در ناحیه تناسلی ایجاد شوند و معمولا دردناک هستند. در زنان ممکن است فرج، واژن یا دهانه رحم و در مردان بیشتر کیسه بیضه درگیر شود. این زخم ها گاهی پس از بهبود جای زخم باقی می گذارند.

زخم تناسلی ناشی از بیماری بهجت مسری نیست و از طریق رابطه جنسی به فرد دیگر منتقل نمی شود.

علائم پوستی بیماری بهجت

ضایعات پوستی می توانند به شکل جوش های شبیه آکنه یا جوش های هورمونی، ندول های دردناک و قرمز یا سایر ضایعات پوستی ظاهر شوند. در برخی افراد حساسیت پوست به آسیب یا تحریک نیز افزایش پیدا می کند که به آن پاترژی گفته می شود.

علائم بیماری بهجت در چشم

التهاب چشم یا یووئیت از مهم ترین تظاهرات بیماری بهجت است. قرمزی و درد چشم، حساسیت به نور، مشاهده لکه ها یا اجسام شناور در میدان دید و تاری دید از علائم احتمالی هستند. درگیری چشمی باید جدی گرفته شود، زیرا التهاب شدید و درمان نشده می تواند به کاهش دائمی بینایی منجر شود.

علائم مفصلی بیماری بهجت

بیماری بهجت می تواند باعث درد، تورم، خشکی و حساسیت مفاصل شود. زانو، مچ پا، مچ دست و برخی مفاصل دست از نواحی شایع درگیری هستند.

علائم گوارشی بیماری بهجت

در برخی افراد دستگاه گوارش نیز درگیر می شود. درد شکم، تهوع، سوءهاضمه، کاهش اشتها، اسهال و گاهی خونریزی گوارشی از علائم احتمالی هستند.

علائم عصبی و نورو بهجت

درگیری سیستم عصبی در بیماری بهجت کمتر شایع است اما می تواند جدی باشد. سردرد، اختلال تعادل، دوبینی، تشنج، ضعف عضلانی، تغییرات رفتاری و برخی علائم مشابه سکته از نشانه های احتمالی درگیری عصبی هستند.

علائم عروقی بیماری بهجت

التهاب عروق می تواند باعث ایجاد لخته خون یا مشکلاتی مانند آنوریسم شود. درد، تورم و حساسیت اندام می تواند از نشانه های درگیری عروقی باشد. در صورت بروز علائم ناگهانی و شدید باید فورا ارزیابی پزشکی انجام شود.

علائم بیماری بهجت در زنان و مردان

بیماری بهجت هم در زنان و هم در مردان دیده می شود، اما شدت بیماری ممکن است بین افراد متفاوت باشد. زخم های دهانی و تناسلی در هر دو جنس دیده می شوند و نوع علائم به محل درگیری بیماری بستگی دارد.

عوامل خطر بیماری بهجت

برخی عوامل می توانند احتمال ابتلا به بیماری بهجت را افزایش دهند:

• سن: بیماری بیشتر در بزرگسالان جوان، به ویژه در دهه های ۲۰ و ۳۰ زندگی، شروع می شود.
• زمینه ژنتیکی: برخی ژن ها با افزایش خطر ابتلا ارتباط دارند.
• منطقه جغرافیایی: بیماری در برخی مناطق خاورمیانه و شرق آسیا شیوع بیشتری دارد.
• جنسیت: بیماری در زنان و مردان دیده می شود، اما در برخی جمعیت ها بیماری در مردان می تواند شدیدتر باشد.

تشخیص بیماری بهجت چگونه انجام می شود؟

تشخیص بیماری بهجت ممکن است دشوار باشد، زیرا علائم آن متنوع هستند و می توانند شبیه بیماری های دیگر باشند. هیچ آزمایش واحدی وجود ندارد که به تنهایی بتواند بیماری بهجت را به طور قطعی تشخیص دهد. پزشک معمولا با بررسی علائم، سابقه پزشکی و معاینه بیمار و در صورت نیاز انجام آزمایش های تکمیلی به تشخیص می رسد.

روش های تشخیص بیماری بهجت:

• بررسی سابقه زخم های دهانی و تناسلی و سایر علائم
• معاینه پوست، دهان و اندام تناسلی
• معاینه چشم توسط چشم پزشک در صورت وجود علائم چشمی
• آزمایش خون و سایر آزمایش های آزمایشگاهی برای کمک به رد بیماری های دیگر
• تصویربرداری مانند CT یا MRI در صورت نیاز
• نمونه برداری از ضایعات پوستی در برخی موارد
• تست پاترژی در برخی بیماران

چالش‌های تشخیص سندروم بهجت

چالش ها و مواردی که در تعیین بیماری و مریضی بهجت به همراه است به صورت زیر می باشد:

• تنوع علائم
  سندرم بهجت می‌تواند با علائم مختلفی خود را نشان دهد که شبیه به سایر بیماری‌ها است.
• عدم وجود تست تشخیصی قطعی
  هیچ تست واحدی برای تشخیص قطعی این بیماری وجود ندارد.
• نیاز به بررسی‌های تخصصی
   تشخیص این بیماری ممکن است نیاز به بررسی توسط متخصصان مختلف مانند متخصصان داخلی، چشم‌پزشک، پوست‌پزشک و متخصصان روماتولوژی داشته باشد.

آیا بیماری بهجت خطرناک است؟

بیماری بهجت همیشه خطرناک نیست و شدت آن از فردی به فرد دیگر متفاوت است. بسیاری از علائم با درمان مناسب کنترل می شوند، اما درگیری چشم، عروق، مغز و برخی اندام های دیگر می تواند عوارض جدی ایجاد کند. تشخیص و درمان مناسب به کاهش خطر این عوارض کمک می کند.

آیا بیماری بهجت واگیردار است؟ راه های انتقال بیماری بهجت

بیماری بهجت واگیردار نیست و از فردی به فرد دیگر منتقل نمی شود. بنابراین تماس معمولی، استفاده مشترک از وسایل، حضور در کنار بیمار یا رابطه جنسی باعث انتقال بیماری بهجت نمی شود. زخم های تناسلی ناشی از بهجت نیز مسری نیستند.

علت بیماری بهجت بیشتر با ترکیبی از عوامل ژنتیکی و محیطی مرتبط دانسته می شود و نباید آن را با بیماری های عفونی قابل انتقال اشتباه گرفت.

درمان بیماری بهجت چیست؟

در حال حاضر درمان قطعی برای ریشه کن کردن بیماری بهجت وجود ندارد، اما داروها می توانند التهاب و علائم بیماری را کنترل کرده و خطر عوارض جدی را کاهش دهند. انتخاب درمان به شدت بیماری و اندام درگیر بستگی دارد.

درمان زخم های دهان و دستگاه تناسلی

برای زخم های دهان و دستگاه تناسلی ممکن است از درمان های موضعی مانند کورتیکواستروئیدها، دهانشویه ها، ژل ها یا سایر داروهای تجویز شده توسط پزشک استفاده شود. در موارد عودکننده یا شدید ممکن است درمان سیستمیک مانند کلشی سین یا داروهای دیگر مورد نیاز باشد.

درمان مشکلات پوستی

بسته به نوع و شدت ضایعات پوستی، درمان موضعی یا داروهای سیستمیک برای کنترل التهاب استفاده می شود.

درمان التهاب چشم

درگیری چشمی باید تحت نظر چشم پزشک درمان شود، زیرا کنترل سریع التهاب برای محافظت از بینایی اهمیت دارد. ممکن است از کورتیکواستروئیدها و داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی استفاده شود.

درمان درد و التهاب مفاصل

داروهای ضدالتهاب و در برخی موارد کلشی سین می توانند برای کنترل درد و التهاب مفاصل مورد استفاده قرار گیرند. نوع دارو باید بر اساس شرایط بیمار توسط پزشک انتخاب شود.

درمان درگیری عروقی، عصبی و گوارشی

درگیری عروق، سیستم عصبی یا دستگاه گوارش معمولا به درمان سیستمیک و پیگیری تخصصی نیاز دارد. بسته به شدت بیماری ممکن است کورتیکواستروئیدها، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی یا درمان های بیولوژیک تجویز شوند.

داروهای بیماری بهجت

داروهای مورد استفاده در بیماری بهجت با توجه به نوع درگیری متفاوت هستند و ممکن است شامل موارد زیر باشند:

• کورتیکواستروئیدها
• کلشی سین
• داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی
• داروهای بیولوژیک
• داروهای موضعی برای زخم های دهان و پوست
• داروهای مخصوص کنترل التهاب چشم

مصرف هیچ یک از این داروها نباید بدون تجویز پزشک شروع یا قطع شود. برخی داروهای سیستمیک نیازمند پایش آزمایشگاهی و بررسی عوارض هستند.

آیا بیماری بهجت درمان قطعی دارد؟

در حال حاضر درمانی که بیماری بهجت را به طور کامل ریشه کن کند وجود ندارد، اما این بیماری در بسیاری از افراد با دارو و پیگیری منظم قابل کنترل است. هدف درمان، کاهش التهاب، کنترل علائم، جلوگیری از عودهای شدید و پیشگیری از عوارضی مانند آسیب بینایی است.

بیماری بهجت و ازدواج

بیماری بهجت به خودی خود مانعی برای ازدواج نیست، اما بهتر است فرد درباره شدت بیماری، داروهای مصرفی و وضعیت کنترل علائم با پزشک مشورت کند. برخی داروهای مورد استفاده در بیماری بهجت ممکن است در دوران بارداری یا هنگام برنامه ریزی برای بارداری نیاز به تغییر داشته باشند؛ بنابراین تصمیم گیری درباره داروها باید با نظر پزشک انجام شود.

بیماری بهجت در کودکان

اگرچه شروع بیماری بهجت بیشتر در بزرگسالان جوان دیده می شود، کودکان نیز ممکن است به آن مبتلا شوند. در کودکان نیز علائم می تواند شامل زخم های دهانی و تناسلی، مشکلات پوستی، چشمی، مفصلی یا سایر علائم باشد و تشخیص باید توسط پزشک انجام شود.

برای بیماری بهجت به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

بسته به علائم، ممکن است بیمار به روماتولوژیست، متخصص پوست، چشم پزشک، متخصص مغز و اعصاب، متخصص گوارش، متخصص زنان یا اورولوژیست ارجاع داده شود. معمولا برنامه درمانی بیماری بهجت با همکاری چند متخصص و بر اساس اندام های درگیر تنظیم می شود.

عوارض بیماری بهجت

بیماری بهجت دارای عوارض بالقوه‌ای است که در صورت عدم درمان مناسب، می‌توانند خطرناک باشند. برخی از این عوارض عبارتند از:

التهاب عروق (واسکولیت) از عوارض سندروم بهجت

واسکولیت، یا التهاب عروق خونی، یکی از جدی‌ترین عوارض بیماری بهجت است. این التهاب می‌تواند منجر به لخته شدن خون در عروق شود که می‌تواند باعث مشکلات جدی مانند سکته مغزی یا قلبی شود. همچنین، التهاب عروق می‌تواند به تشکیل آنوریسم (اتساع غیرطبیعی و خطرناک عروق) منجر شود که در صورت پاره شدن، خطر خونریزی داخلی شدید و مرگ را به همراه دارد.

درگیری چشمی عارضه مریضی بهجت

یکی دیگر از عوارض خطرناک بیماری بهجت، التهاب چشم است که می‌تواند منجر به شرایطی مانند یووئیت شود. یووئیت، التهاب لایه‌های میانی چشم، می‌تواند باعث تاری دید و درد شدید چشم شود و در موارد شدید و درمان‌نشده، ممکن است به نابینایی منجر شود. تشخیص و درمان زودهنگام این عارضه می‌تواند از بروز عوارض جدی‌تر جلوگیری کند.

عوارض بهجت و مشکلات عصبی

بیماران مبتلا به بیماری بهجت ممکن است با مشکلات عصبی مانند سردرد، گیجی، تشنج، سکته مغزی و مشکلات حافظه مواجه شوند. این مشکلات می‌توانند نشانه درگیری سیستم عصبی مرکزی باشند و نیاز به مراقبت و درمان فوری دارند. مشکلات عصبی می‌توانند تأثیرات جدی بر کیفیت زندگی و توانایی‌های روزمره فرد داشته باشند.

مشکلات گوارشی و عوارض بیماری بهجت

از دیگر عوارض بیماری بهجت می‌توان به مشکلات گوارشی اشاره کرد. این مشکلات شامل زخم‌های گوارشی و خونریزی می‌شوند که می‌توانند خطرناک و تهدیدکننده زندگی باشند. این عوارض می‌توانند باعث کاهش وزن شدید و ضعف عمومی بیمار شوند و نیاز به مراقبت و درمان دقیق دارند.

با این حال، باید توجه داشت که این‌ها تنها عوارض بالقوه این مریضی هستند و همه افراد مبتلا به این سندرم این عوارض را تجربه نمی‌کنند. بسیاری از بیماران با تشخیص زودهنگام و درمان مناسب می‌توانند از بروز این عوارض جلوگیری کنند.

کاهش عوارض مریضی بهجت

عوامل زیر می‌توانند به کاهش خطر عوارض بیماری بهجت کمک کنند:

• پیروی از برنامه درمانی تجویز شده توسط پزشک
  یکی از مهم‌ترین عوامل در مدیریت بیماری بهجت، پیروی دقیق از برنامه درمانی تجویز شده توسط پزشک است. این برنامه ممکن است شامل داروهای ضدالتهابی، ایمونوساپرسورها، فیزیوتراپی و تغییرات سبک زندگی باشد. مصرف منظم داروها و رعایت توصیه‌های پزشک می‌تواند به کاهش التهاب و کنترل علائم بیماری کمک کند.
• معاینات منظم با پزشک
  برای نظارت بر پیشرفت بیماری و اطمینان از اثربخشی درمان، معاینات منظم با پزشک ضروری است. این معاینات به پزشک اجازه می‌دهد تا در صورت نیاز، تغییرات لازم را در برنامه درمانی اعمال کند و از بروز عوارض جدی جلوگیری کند.
• کنترل عوامل خطر
  عواملی مانند سیگار کشیدن و استرس می‌توانند شدت بیماری بهجت را افزایش دهند. ترک سیگار و مدیریت استرس از طریق تکنیک‌های مختلف مانند مدیتیشن، یوگا و ورزش منظم می‌تواند به کاهش شدت علائم و عوارض بیماری کمک کند.
• حفظ یک سبک زندگی سالم
  داشتن رژیم غذایی متعادل، ورزش منظم و خواب کافی از دیگر عواملی هستند که می‌توانند به مدیریت بهتر بیماری بهجت کمک کنند. تغذیه سالم و متنوع می‌تواند به تقویت سیستم ایمنی بدن و کاهش التهاب کمک کند، در حالی که ورزش منظم می‌تواند به حفظ سلامت عمومی بدن و کاهش استرس کمک کند.

توصیه و تجربه پرستاری در مراقبت از بیمار مبتلا به بهجت در منزل

یکی از مهم ترین نکات در مراقبت از بیمار مبتلا به بیماری بهجت در منزل، توجه به تغییرات علائم و ثبت زمان و شدت آنهاست. تجربه پرستاری نشان می دهد که بیمار ممکن است در یک دوره فقط با زخم های دهانی یا پوستی مواجه باشد، اما در دوره دیگری علائم جدیدی مانند درد چشم، تغییر بینایی، تورم اندام یا علائم عصبی ایجاد کند. به همین دلیل بهتر است پرستار بیمار، علاوه بر کمک به مصرف منظم داروها طبق دستور پزشک، وضعیت زخم ها، درد، اشتها، میزان فعالیت و علائم جدید بیمار را به صورت روزانه بررسی کند.

نکته مهم دیگر، توجه نکردن به علائم جدید به عنوان یک عود ساده بیماری است. برای مثال، قرمزی یا درد چشم، تاری دید، سردرد شدید، ضعف ناگهانی اندام ها، تورم و درد یک پا یا خونریزی گوارشی نیاز به ارزیابی پزشکی دارند و نباید صرفا با استراحت یا مراقبت خانگی مدیریت شوند. در چنین شرایطی، نقش پرستار بیشتر از درمان، در تشخیص به موقع تغییر وضعیت بیمار و اطلاع رسانی سریع به پزشک یا خانواده اهمیت پیدا می کند.

از طرف دیگر، مراقبت منظم از زخم های دهان و دستگاه تناسلی، رعایت بهداشت، کمک به بیمار برای داشتن استراحت کافی و توجه به وضعیت روحی او می تواند تحمل دوره های تشدید بیماری را آسان تر کند. همچنین بهتر است بیمار و خانواده بدانند که داروهای بیماری بهجت نباید خودسرانه قطع یا جایگزین شوند، حتی اگر علائم برای مدتی کاملا برطرف شده باشند.

چه زمانی بیماری بهجت نیاز به مراجعه فوری به پزشک دارد؟

اگر فرد مبتلا به بیماری بهجت با هر یک از علائم زیر مواجه شد، باید سریع تحت ارزیابی پزشکی قرار گیرد:

• کاهش یا از دست دادن ناگهانی بینایی
• درد و قرمزی شدید چشم
• سردرد شدید و ناگهانی
• تشنج یا اختلال ناگهانی در تعادل
• ضعف یا بی حسی ناگهانی اندام ها
• تورم و درد ناگهانی یک پا یا اندام
• درد شدید قفسه سینه یا تنگی نفس
• خونریزی قابل توجه گوارشی

جمع بندی

بیماری بهجت یک بیماری التهابی مزمن است که می تواند قسمت های مختلف بدن را درگیر کند. زخم های دهانی و تناسلی، ضایعات پوستی و التهاب چشم از شناخته شده ترین علائم آن هستند، اما در برخی افراد عروق، مفاصل، دستگاه گوارش یا سیستم عصبی نیز درگیر می شوند. بیماری بهجت واگیردار نیست و در حال حاضر درمان قطعی برای ریشه کن کردن آن وجود ندارد. با این حال، درمان مناسب و پیگیری منظم می تواند علائم را کنترل کرده و خطر عوارض جدی را کاهش دهد.

سوالات متداول